ΒΙΒΛΙΑ ΠΟΥ ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΔΙΑΒΑΣΕΤΕ

Ο Robert Harris και ο Julian Barnes στην καλύτερή τους στιγμή. Επίσης, η ωραία ζωή του Dickens και μια ριζοσπαστική εκδοχή για τον Όμηρο

 

ΜΥΘΙΣΤΟΡΗΜΑ The Fear Index του Robert Harris (εκδόσεις Hutchinson, σκληρό εξώφυλλο, κυκλοφορεί). Με αυτό το όγδοο μυθιστόρημά του, αλλά μόλις το δεύτερο που διαδραματίζεται στη σημερινή εποχή (μετά το“Ghost”), ο Robert Harris βάζει σίγουρη πλώρη για ακόμα ένα διεθνές bestseller. Ο Alex Hoffman, ένας επιστήμονας που ζει στη Γενεύη, έχει το άγγιγμα του Μίδα. Όταν όμως επινοεί έναν αλγόριθμο που μπορεί να προβλέπει τις επιπτώσεις του ανθρώπινου φόβου στα παγκόσμια χρηματιστήρια, κινδυνεύει από την ίδια του την ιδιοφυία. Η σβέλτη και συνεκτική πρόζα του Harris δίνει τη δυνατότητα σε όσους λατρεύουν τα μαθηματικά να αισθανθούν σαν το σπίτι τους με τους “ποσοτικούς αναλυτές” και τις “χρεωστικές θέσεις”. Κι ενώ ο ήρωας του Hoffman είναι ο κλασικός σκληρός τύπος, ο ίδιος ο Hoffman είναι αρκετά οξυδερκής και ψυχολογικά εύθραυστος ώστε να αναπτύξει διεξοδικά τη δραματική πλοκή προσδίδοντάς της ανθρώπινο ενδιαφέρον. Πρόκειται για τον “Frankenstein” του 21ου αιώνα.

 

 

The Sense of an Ending του Julian Barnes (εκδόσεις Cape, σκληρό εξώφυλλο, κυκλοφορεί). Οι αναμνήσεις και τα παιχνίδια που αυτές μας παίζουν είναι η καρδιά αυτού του μυθιστορήματος, που τη μια στιγμή είναι ξεκαρδιστικό και την άλλη θλιβερό. Το γράμμα ενός δικηγόρου αναγκάζει τον Tony –που έχει πρόσφατα συνταξιοδοτηθεί και έχει πάρει συναινετικό διαζύγιο– να ανασκαλέψει γεγονότα που είχε κρατήσει θαμμένα για καιρό, με επίκεντρο τον σχολικό του φίλο, Adrian, ο οποίος αυτοκτόνησε, και την ευέξαπτη πρώην κοπέλα του, Veronica. Ο Barnes ρίχνει τη συνήθη ιατροδικαστική του ματιά πάνω στην ανθρώπινη αλληλεπίδραση, ενώ η ιστορία παίρνει ασυνήθιστη τροπή.“Απλά δεν το πιάνεις, έτσι;” λέει η Veronica κατσαδιάζοντας τον Tony. Ούτε εσείς θα το πιάσετε, μέχρι την προτελευταία σελίδα.

 

A Lovesong for India της Ruth Prawer Jhabvala (εκδόσεις Little Brown, σκληρό εξώφυλλο, κυκλοφορεί). Μην απατάστε από τον τίτλο αυτής της συλλογής ιστοριών. Η Ruth Prawer Jhabvala –η μόνη συγγραφέας που έχει κερδίσει και το λογοτεχνικό βραβείο Booker αλλά και δύο Όσκαρ– είναι μια ρεαλίστρια της μετα-βρετανικής αποικιακής διοίκησης, δεν είναι ρομαντική. Δεν είναι η πρώτη φορά που αναλύει διεξοδικά τις σχέσεις γονέων-παιδιών, καταρρίπτοντας το μύθο ότι η πνευματικότητα της Ανατολής προσφέρει αρμονία στην οικογενειακή ζωή: για παράδειγμα, ένα αξιοπρεπές ζευγάρι του Δελχί έχει εκτεθεί από τον λωποδύτη γιο τους, ενώ ένας άντρας ευνουχίζεται συνεχώς από τη χειραγώγηση της μητέρας του. Συχνά δημιουργεί τόσο τερατώδεις και εκκεντρικούς χαρακτήρες, που οι ιστορίες τους μοιάζουν με παραμύθια, που ξετυλίγονται μέσα από το μαύρο χιούμορ αλλά και μια δόση μελαγχολίας.

 

ΒΙΟΓΡΑΦΙΑ Charles Dickens: A Life της Claire Tomalin (εκδόσεις Penguin, σκληρό εξώφυλλο, κυκλοφορεί). Διακόσια χρόνια συμπληρώνονται τον Φεβρουάριο από τη γέννηση του Ντίκενς και η Claire Tomalin με έκανε σχεδόν να λαχταρώ να αρρωστήσω, αλλά μέχρι τότε να βυθιστώ κάτω από έναν πακτωλό βιβλίων του. Πλάθει με τη φαντασία της έναν άνθρωπο με πολλούς διαφορετικούς χαρακτήρες: ένας ερμηνευτής με τη στόφα ροκ σταρ, ο οποίος μαγεύει τα πλήθη πριν καν εφευρεθεί το μικρόφωνο· ένας κοινωνικός μεταρρυθμιστής που είναι πολύ μπροστά από την εποχή του (η οποία κάθε άλλο παρά η εποχή που αποτυπώνεται στα έργα του θα μπορούσε να χαρακτηριστεί)· ένας τρυφερός εραστής· ένας σκληρός σύζυγος. Εκφράζοντας τη συνειδητή αποστασιοποίησή της, η Tomalin επιτυγχάνει κάτι το “ανεπανάληπτο”, για το οποίο και ο ίδιος θα ήταν πολύ περήφανος – το θρίαμβο ενεργητικότητας και συναισθηματικής ταύτισης.

 

 

Edward Burne-Jones της Fiona MacCarthy (εκδόσεις Faber, σκληρό εξώφυλλο, κυκλοφορεί). Ο ρεαλιστικός ήρωας που βρέθηκε στο –πρόσφατο– κατώφλι της Fiona MacCarthy είναι η σύζυγος και συνάδελφος του καλλιτέχνη, Georgie. Γιατί ανεχόταν τις ψυχωτικές σχέσεις του άντρα της με νεότερες κοπέλες; Γιατί του επέτρεπε να βγαίνει για οργιώδη δείπνα παρέα με φίλους, όπως ο Dante Gabriel Rossetti, κυνηγός “καλλονών” που το έσκασε με τη γυναίκα του καλύτερού τους φίλου; Αυτός ο φίλος ήταν ο William Morris, τη βιογραφία του οποίου η MacCarthy εξέδωσε το 1994. Με αυτόν τον αριστοτεχνικό οδηγό για τον Burne-Jones και τον κόσμο των προραφαηλιτών, η MacCarthy καταφέρνει με τον τρόπο της να φιλοτεχνήσει ένα καλοσυνάτο πορτρέτο αυτής της δύστροπης διάνοιας.

 

 

How to Survive the Titanic της Frances Wilson (εκδόσεις Bloomsbury, σκληρό εξώφυλλο, κυκλοφορεί). Ενώ ο Τιτανικός βυθιζόταν, ο ιδιοκτήτης του, J. Bruce Ismay, μπήκε σε μια λέμβο. Ποτέ δεν επρόκειτο να ζήσει την ντροπή της επιβίωσης. Όμως στα χέρια της Frances Wilson ο Ismay μετατρέπεται από πρώτης τάξης δειλός σε μια φιγούρα οίκτου και γοητείας. Το θύμα ενός συγκεκριμένου είδους βρετανικότητας, πίστευε ότι είχε βρει τον έρωτα της ζωής του λίγο πριν το πλοίο του προσκρούσει στο παγόβουνο. Μέσα στην ιστορία του, η Wilson υφαίνει τον “Λόρδο Τζιμ” του Conrad που κυκλοφόρησε το 1899, προαναγγέλλοντας αλλόκοτα τη μοίρα του. Το μείγμα που προκύπτει από τη λογοτεχνική κριτική, τη βιογραφία και το ψυχόδραμα είναι αυθεντικό και προκαλεί τη σκέψη μας.

 

ΠΟΙΗΣΗ Memorial της Alice Oswald (εκδόσεις Faber, σκληρό εξώφυλλο, κυκλοφορεί). Με συλλογές, όπως το “Dart”, η ματιά της Alice Oswald για την αγγλική φύση καθώς και η ονειροπόλα της ακρίβεια έχουν κατακτήσει επάξια βραβεία. Σε αυτό το μεγάλο ποίημα γεμάτο μαγκιά εγκαταλείπει τους ήρεμους υγροτόπους της Αγγλίας για τα φονικά πεδία μάχης της Τροίας. Η ριζοσπαστική εκδοχή της σχετικά με τον Όμηρο είναι, λέει, “ένα είδος προφορικού νεκροταφείου”. Διασκορπίζει τη βασανιστική απαρίθμηση ονομάτων και θανάτων (αιφνίδιοι, βάναυσοι, ειδικοί θάνατοι, από λόγχες και ξίφη), με μεγάλες παρομοιώσεις – μια αντιφωνία από παραδοσιακό μοιρολόι και υπερβολική ποιμαντική λυρική. Οι παρομοιώσεις επαναλαμβάνονται, σαγηνευτικά, σαν χορωδία και, σε ένα ξέσπασμα δεξιοτεχνίας, δεν υπάρχει καθόλου στίξη.

 

 

ΤΕΧΝΗ A Bigger Message: Conversations with David Hockney του Martin Gayford (εκδόσεις Thames & Hudson, σκληρό εξώφυλλο, κυκλοφορεί). Ο Hockney έχει στο αίμα του την επικοινωνία, είναι διεισδυτικός, πνευματώδης και ανεπιτήδευτος. Δεν χρειάζεται να είστε λάτρης της τέχνης για να σας κεντρίσει το ενδιαφέρον η συνομιλία του με τον Martin Gayford – ένας κριτικός που και ο ίδιος μιλάει απλά – σχετικά με τη διαφορά ανάμεσα στη γεωμετρική και την ψυχολογική αλήθεια, τα μειονεκτήματα της μονόπλευρης προοπτικής, τους περιορισμούς της φωτογραφίας, ή τη χαρά του να στέλνεις στους φίλους σου έναν μπουκέτο λουλούδια, ζωγραφισμένο στο iPhone. Και αν είστε καθηλωμένος σε ένα γραφείο ή στην πόλη, μπορεί να κλείσετε αυτό το θαυμάσια εικονογραφημένο βιβλίο έχοντας πάρει την απόφαση να χαλαρώσετε λίγο τους ρυθμούς σας, να γίνετε πιο παρατηρητικοί και να προσπαθήσετε μαζί με τον Hockney να δείτε τα πράγματα “καθαρά, ξεκάθαρα, ακόμα πιο ξεκάθαρα”.